موضوع: موسیقی سنتی روسیه
موسیقی سنتی روسیه، بازتابی ژرف از روح پهناور، تاریخ پرفرازونشیب و فرهنگ غنی این سرزمین است. زمانی که درباره فرهنگ روسیه صحبت میکنیم، اغلب ذهنها به سمت ادبیات کلاسیک داستایوفسکی و تولستوی یا باله چایکوفسکی میرود؛ اما در لایههای زیرین این فرهنگ، میراثی کهن از موسیقی عامیانه (Фольклор - فُلکلور) جای دارد که نسلبهنسل منتقل شده است. این موسیقی نه تنها هنر، بلکه سبک زندگی، تاریخ شفاهی و پیوندگاه انسان روس با طبیعت و آیینهای باستانی اوست.
در این مقاله آموزشی از وبلاگ «آموزش زبان روسی»، قصد داریم سفری داشته باشیم به دنیای پرجوشوجروش سازهای محلی، ترانههای حماسی و آواهای سنتی روسیه تا علاوه بر شناخت بهتر فرهنگ این کشور، با واژگان کلیدی روسی مرتبط با این حوزه نیز آشنا شویم.
ریشههای تاریخی و ماهیت موسیقی عامیانه روسیه
موسیقی سنتی روسیه ریشه در دوران پیش از مسیحیت و آیینهای اسلاوهای باستان دارد. در آن دوران، موسیقی کارکردی کاربردی و جادویی داشت؛ روستاییان با خواندن ترانههای خاصی (Обрядовые песни - ترانههای آیینی) از خدایان طبیعت درخواست باران، محصول فراوان یا سلامتی میکردند. با ورود مسیحیت به روسیه در قرن دهم میلادی، کلیسا تلاش کرد بسیاری از این آیینهای پاگانی را محدود کند، اما روح موسیقی عامیانه در جان مردم زنده ماند و با فرهنگ مسیحی آمیخته شد.
یکی از جذابترین بخشهای موسیقی سنتی روسیه، ترانههای کار (Трудовые песни) است. کارگران، باربران رودخانه ولگا (معروف به بورشلاکها یا Бурлаки) و کشاورزان هنگام انجام کارهای سخت و طاقتفرسا، آوازهایی با ریتم مشخص سر میدادند تا همگام با یکدیگر کار کنند و بار سنگین خستگی را سبک نمایند.
سازهای سنتی روسیه؛ اصالت در نوای چوب و سیم
سازهای محلی روسی با متریالهای طبیعی مانند چوب، پوست و فلز ساخته میشوند و هر کدام با صدای منحصربهفرد خود، فضایی از دشتهای وسیع (Степь - استپ) یا جنگلهای انبوه (Тайга - تایگا) را تداعی میکنند. در جدول زیر با مهمترین سازهای سنتی روسیه آشنا میشوید:
| نام ساز به روسی | تلفظ و ترجمه فارسی | ویژگیها و ساختار |
|---|---|---|
| Балалайка | بالالایکا (Balalaika) | ساز زهی با بدنهای مثلثی شکل و سه سیم که به عنوان نماد موسیقی ملی روسیه شناخته میشود. |
| Гармонь | گارمون (Garmon) | نوعی آکاردئون دستی کوچک و محلی که در جشنها و مهمانیهای روستایی کاربرد فراوانی دارد. |
| Гусли | گوسلی (Gusli) | کهنترین ساز زهی و آرشهای یا مقطعی روسیه که نوازندگان دورهگرد (Skomorokhi) از آن استفاده میکردند. |
| Жалейка | ژالیِکا (Zhaleyka) | ساز بادی کوچک و نیمانند از جنس چوب یا نی با صدایی تیز و نافذ. |
نقش بالالایکا در هویت موسیقایی روسیه
ساز بالالایکا (Балалайка) بیشک شناختهشدهترین ساز روسی در جهان است. ریشه نام این ساز از کلمه روسی «بالاکات» (Балакать) به معنای پرحرفی کردن، شوخی کردن و صحبت بیمقدمه گرفته شده است. این نامگذاری به خوبی ویژگی صدای زیر و ریتمیک این ساز را نشان میدهد. در قرن نوزدهم، نوازنده و پژوهشگر برجسته، واسیلی آندریف (Василий Андреев)، با استاندارد کردن و احیای بالالایکا، ارکستری از سازهای ملی تشکیل داد و این ساز روستایی را به سالنهای کنسرت بزرگ جهان معرفی کرد.
حماسهها و ترانههای اسطورهای روسیه
ادبیات شفاهی روسیه سرشار از اشعار حماسی به نام «بیلینا» (Былины) است. بیلینها داستانهای قهرمانانه و اسطورهای درباره پهلوانان باستانی روسیه به نام «بوگاتیری» (Богатыри) هستند که از سرزمین مادری در برابر مهاجمان دفاع میکردند. معروفترین این پهلوانان ایلیا موروومتس (Илья Муромец) است. این اشعار حماسی بهصورت آوازهای ریتمیک و بدون همراهی ساز یا با همراهی گوسلی خوانده میشدند و نقشی حیاتی در حفظ هویت ملی روسها داشتند.
در کنار بیلینها، ترانههای غنایی (Лирические песни) جایگاه ویژهای دارند. این ترانهها معمولاً درباره عشق، اندوه جدایی، تنهایی و سختیهای زندگی زنان در روستاهای قدیمی روسیه است و با ملودیهای حزین و پرکشش اجرا میشوند.
گروههای کر و آوازهای چندصدایی (پولیفونی)
یکی از شاهکارهای فرهنگی روسیه، هنر خوانندگی کر محلی است. در موسیقی سنتی روسیه، آواز خواندن به صورت دستهجمعی و پولیفونیک (چندصدایی) اهمیت زیادی دارد. کر معروف دولینوف (Хор имени Пятницкого) یا کر ارتش سرخ (که البته ترکیبی از موسیقی نظامی و محلی است) نمونههای بارزی از قدرت صدای انسان در فرهنگ روس هستند. آوازهای محلی روسی معمولاً بدون ساز (A cappella) یا با حداقل همراهی ساز اجرا میشوند تا قدرت و طنین صدای خوانندگان بیشتر به گوش برسد.
جمعبندی
موسیقی سنتی روسیه فقط مجموعهای از صداها و ریتمها نیست، بلکه پنجرهای است گشوده به سوی روان، تاریخ و زیستبوم این سرزمین کهن. از نوای شاداب بالالایکا در جشنهای روستایی گرفته تا آواهای حماسی بیلینها و ترانههای غمانگیز دشتهای پهناور، همگی نشاندهنده تلاقی هنر و زندگی در فرهنگ روسی هستند. یادگیری این ابعاد فرهنگی نه تنها درک زبان روسی را برای زبانآموزان عمیقتر میکند، بلکه ارتباطی واقعی و احساسی با تاریخ این ملت برقرار میسازد.
نویسنده و تهیهکننده: محمدمهدی روبین
Russian Learning
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر