موضوع مقاله: ساختار у меня есть برای بیان مالکیت
مقدمه
در زبان روسی، برای بیان اینکه کسی مالک چیزی است یا چیزی را در اختیار دارد، برخلاف زبان انگلیسی که از فعل «داشتن» (to have) استفاده میشود، از ساختار خاصی به نام «у + ضمیر یا اسم در حالت مضافالیه (ژنیتو) + есть + اسم در حالت مفعولی (نومیناتیو یا آکوزاتیو)» استفاده میشود. رایجترین و کاربردیترین حالت این ساختار، عبارت у меня есть است که به معنای «من دارم» میباشد. در این مقاله به بررسی دقیق ساختار، قواعد دستوری، تغییرات در زمانهای مختلف و مثالهای کاربردی این ساختار میپردازیم.
ساختار پایه: у меня есть
برای ساختن جملات مالکیت در زمان حال، از فرمول زیر پیروی میکنیم:
- حرف اضافه у (در نزدِ / در کنارِ)
- اسم یا ضمیر شخصی در حالت ژنیتو (Genitive)
- فعل есть (وجود داشتن / هست)
- شیء مورد مالکیت در حالت پایه (Nominative) اگر شیء بیجان باشد، یا حالت مشابه Nominative اگر جمع باشد.
باید توجه داشت که در زبان روسی، فاعلِ جمله در حالت دارایی، در واقع همان شیء تحت مالکیت است و شخصِ دارنده در نقش متمم با حرف اضافه у قرار میگیرد. به همین دلیل، فعل جمله با شیء مطابقت میکند نه با شخص.
ضمیرهای شخصی در ساختار مالکیت
پیش از استفاده از ساختار، باید بدانیم ضمایر شخصی در حالت ژنیتو (بعد از у) چه تغییری میکنند. جدول زیر این تغییرات را به همراه معنی نشان میدهد:
| ضمیر فاعلی | ضمیر در ساختار مالکیت | ترجمه فارسی |
|---|---|---|
| я (من) | у меня | من دارم |
| ты (تو) | у тебя | تو داری |
| он (او - مذکر) | у него | او دارد |
| она (او - مؤنث) | у неё | او دارد |
| оно (او - خنثی) | у него | آن دارد |
| мы (ما) | у нас | ما داریم |
| вы (شما / توی محترمانه) | у вас | شما دارید |
| они (آنها) | у них | آنها دارند |
کاربرد واژه есть
یکی از پرسشهای متداول زبانآموزان این است که آیا همیشه باید کلمه есть را به کار برد؟ پاسخ کوتاه این است: در زمان حال، برای تاکید بر وجود داشتن یا نام بردن از یک شیء برای اولین بار، از есть استفاده میکنیم.
با این حال، در موارد زیر معمولاً есть حذف میشود:
- هنگامی که درباره ویژگیهای دائمی یا اعضای بدن صحبت میکنیم (مثلاً: у меня синие глаза - من چشمهای آبی دارم).
- در جملات منفی؛ در این حالت کلمه есть کاملاً حذف شده و به جای آن از واژه منفی нет استفاده میشود و شیء مورد مالکیت به حالت ژنیتو میرود.
مثالهای کاربردی در زمان حال
برای درک بهتر، به نمونههای زیر با ترجمه دقیق توجه کنید:
- У меня есть машина. (من یک ماشین دارم.)
- У тебя есть брат? (آیا تو برادر داری؟)
- У него есть интересная книга. (او یک کتاب جالب دارد.)
- У нас есть время. (ما وقت داریم.)
- У них есть большой дом. (آنها یک خانه بزرگ دارند.)
منفی کردن ساختار مالکیت
برای گفتن اینکه «من ندارم»، ساختار دستوری تغییر میکند. در حالت منفی، کلمه есть حذف میشود، حرف اضافه у و ضمیر سر جای خود باقی میمانند، سپس واژه нет میآید و اسم مورد مالکیت به حالت ژنیتو (مضافالیه) منتقل میشود:
- حالت مثبت: У меня есть квартира. (من آپارتمان دارم.)
- حالت منفی: У меня нет квартиры. (من آپارتمان ندارم.)
- حالت مثبت: У него есть деньги. (او پول دارد.)
- حالت منفی: У него нет денег. (او پول ندارد.)
بیان مالکیت در زمانهای گذشته و آینده
از آنجا که فعل есть تنها در زمان حال کاربرد دارد، برای بیان مالکیت در گذشته و آینده از شکلهای مختلف فعل بودن (быть) استفاده میکنیم:
زمان گذشته
در زمان گذشته، فعل быть با توجه به جنسیت و شمارِ شیء مورد مالکیت تغییر میکند (был برای مذکر، была برای مؤنث، было برای خنثی، были برای جمع):
- У меня был друг. (من یک دوست داشتم - مذکر)
- У неё была машина. (او یک ماشین داشت - مؤنث)
- У нас было время. (ما وقت داشتیم - خنثی)
- У них были вопросы. (آنها سوالاتی داشتند - جمع)
زمان آینده
در زمان آینده، از شکلهای فعل быть (будет برای مفرد و будут برای جمع) استفاده میشود:
- Завтра у меня будет свободное время. (فردا من وقت آزاد خواهم داشت.)
- У вас будут новые учебники. (شما کتابهای درسی جدیدی خواهید داشت.)
جمعبندی
ساختار у меня есть یکی از پایهایترین و پرکاربردترین الگوهای زبانی در روسی است. تسلط بر نحوه استفاده از ضمایر در حالت ژنیتو، شناخت تفاوت میان حالات مثبت و منفی (و تغییر اسم به ژنیتو در حالت منفی)، و همچنین دانستن نحوه استفاده از زمانهای گذشته و آینده، به زبانآموزان کمک میکند تا به راحتی مالکیت را در مکالمات روزمره خود بیان کنند. با تمرین و تکرار مثالهای ذکر شده، این ساختار به مرور طبیعی و روان خواهد شد.
نویسنده و تهیهکننده: محمدمهدی روبین
Russian Learning
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر